Wyślij zapytanie





Odra: objawy, leczenie, powikłania i szczepienie

Odra jest ostrą, wirusową zakaźną chorobą dróg oddechowych, wywoływaną przez wirus odry. Jej objawy początkowo mogą być mylone z przeziębieniem. Właściwa diagnoza jest niezwykle istotna, bo odra może poważnie zagrozić życiu. Co czwarty chory wymaga hospitalizacji, a jeden na 1000 przypadków choroby powoduje zgon.

Odra to rozpowszechniona na całym świecie ostra, wirusowa, bardzo zaraźliwa choroba zakaźna. Wywołuje ją wirus odry (ang. measles virus), należący do rodziny paramyksowirusów (Paramyxoviridae). Człowiek jest jedynym źródłem wirusa. Wirus ten przenosi się drogą kropelkową – przez kaszel, kichanie osoby chorej na osoby zdrowe – oraz przez bezpośrednią styczność z wydzieliną z nosa, gardła lub moczem osoby chorej. Jej zakaźność jest tak duża, że po zetknięciu się z wirusem odry zachoruje 90 proc. osób podatnych na zarażenie. Od momentu zakażenia wirusem odry do wystąpienia pierwszych objawów choroby może upłynąć około 7–13 dni.

Objawy odry

Odra rozpoczyna się wystąpieniem objawów, typowych dla przeziębienia. Pojawia się gorączka, najczęściej powyżej 38°C, ból gardła, katar, suchy intensywny kaszel, zaczerwienienie oczu i światłowstręt. Charakterystycznym objawem odry jest wysypka pojawiająca się po 2 do 4 dniach od wystąpienia pierwszych symptomów oraz zaczerwienienie śluzówek jamy ustnej. Odra przebiega podobnie zarówno u dzieci, jak i dorosłych, choć jej przebieg staje się cięższy wraz z wiekiem. Jest szczególnie niebezpieczny u osób z chorobami układu krążenia i obniżoną odpornością.

Powikłania po odrze

 Odra jest chorobą bardzo niebezpieczną, bo może powodować groźne powikłania. Zaliczają się do nich: zapalenie ucha środkowego (u małych dzieci), nieżyt żołądkowo jelitowy z biegunką (u małych dzieci), zapalenie płuc o możliwym ciężkim przebiegu, zapalenie mózgu i/lub zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie rogówki, podostre stwardniające zapalenie mózgu (SSPE). Co czwarty chory na odrę wymaga hospitalizacji, a jeden na 1000 przypadków choroby powoduje zgon. W przypadku podejrzenia odry lub w celu potwierdzenia niedawno przebytej choroby wykonuje się badanie przeciwciał w klasie IgM. Przeciwciała IgM są wykrywalne w krwi na trzeci dzień po wystąpieniu wysypki skórnej. Przeciwciała są wykrywalne przez 30–60 dni po ustąpieniu choroby. Leczenie odry ma charakter objawowy i polega na obniżaniu gorączki i nawadnianiu.

Szczepienia jako profilaktyka odry

 Największą rolę w zapobieganiu odrze odgrywają szczepienia ochronne. Szczepienia przeciw odrze realizowane są w Polsce od 1975 roku. Jako szczepienie podstawowe podaje się jedną dawkę szczepionki. Dawkę przypominającą stosuje się zarówno u dzieci, jak i dorosłych, a minimalny odstęp między pierwszą a drugą dawką szczepionki wynosi 4 tygodnie. Po zastosowaniu zalecanego pełnego dwudawkowego schematu szczepienia odporność utrzymuje się przez całe życie. Skuteczność szczepionki jest oceniana na 99 proc. Osoby, które przechorowały odrę, zyskują również trwałą odporność na całe życie.

Badanie IgG

Osoby, które nie wiedzą lub nie pamiętają, czy były szczepione przeciwko odrze oraz czy w przeszłości chorowały na odrę, mogą w celu rozstrzygnięcia poddać się badaniu na pomiar stężenia w surowicy przeciwciał klasy IgG swoistych dla wirusa odry, czyli tzw. serokonwersji. Obecność swoistych przeciwciał IgG gwarantuje odporność organizmu, bez rozróżnienia, czy zostały wygenerowane w wyniku szczepienia, czy przebytej infekcji.

Ogólnopolska sieć laboratoriów medycznych DIAGNOSTYKA oferuje kompleksowy pakiet badań w kierunku odry. Więcej informacji o badaniach wchodzących w skład tego pakietu można znaleźć na stronie: https://diag.pl/sklep/badania/odra-morbilli-virus-igg/