Wyślij zapytanie
[contact-form-7 id="608" title="Formularz - sidebar"]

Pakiet: Badania Przed zabiegiem chirurgicznym

Czy
wiesz,
że...

Każdy zabieg chirurgiczny jest obarczony ryzykiem komplikacji i powikłań. Aby je zminimalizować, przed zabiegiem wykonaj badania oceniające Twój stan zdrowia, sprawdź grupę krwi i skontroluj sprawność układu krzepnięcia krwi. Zbadaj także status immunologiczny związany z podstawowymi wirusami hepatotropowymi przenoszonymi drogą krwi.

Co zawiera pakiet?

Pakiet „przed zabiegiem chirurgicznym” zawiera kompleksowe zestaw badań, których wyniki skonsultowane z lekarzem przygotują Cię do bezpiecznego zabiegu, a także skrócą czas Twojego pobytu w szpitalu.

Oznaczanie przeciwciał anty-HCV jest podstawowym testem przesiewowym w diagnostyce zakażeń HCV. Wirus HCV jest przyczyną wirusowego zapalenia wątroby typu C (WZW C). HCV jest wirusem RNA należącym do rodziny falviwirusów (Flaviviridae). HCV przenosi się podczas kontaktu krwi własnej z krwią nosiciela. Potencjalnie zakaźny jest każdy materiał zawierający krew. Wirus przenosi się w czasie zabiegów medycznych: pobierania i transfuzji krwi, zabiegów operacyjnych i innych, a także przez zabiegi niemedyczne, takie jak wykonywanie tatuażu, wstrzykiwanie narkotyku niesterylną igłą lub strzykawką itd. Ryzyko zakażenia przez kontakty seksualne istnieje, chociaż jest niskie. Przeciwciała anty-HCV pojawiają się średnio 8-10 tygodni po zakażeniu. Po okresie ostrej infekcji, który u większości osób jest bezobjawowy, w 75-85% przypadków dochodzi do rozwoju przewlekłego zakażenia HCV. Oznaczenie przeciwciał ma charakter jakościowy, a dodatni wynik świadczy o kontakcie z wirusem HCV. Wykrycie wyłącznie anty-HCV nie może być podstawą rozpoznania zakażenia, zwłaszcza gdy dane kliniczne są mało przekonujące, ponieważ ich obecność może być świadectwem przebytego zakażenia. Najważniejszym testem wykrywającym zakażenie HCV jest stwierdzenie obecności materiału genetycznego wirusa C – RNA. RNA HCV może być wykryty w ciągu 1-2 tygodni po ostrym zakażeniu, czyli kilka tygodni przez pojawieniem się nieprawidłowych wartości enzymu aminotransferazy alaninowej (AlAT) oraz przed pojawieniem się przeciwciał anty-HCV.

Wirus HBV jest przyczyną ostrego oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. HBV jest DNA-wirusem należącym do rodziny hepadnawirusów. Przenoszony jest przez płyny ustrojowe w wyniku kontaktu seksualnego lub drogą parenteralną (pozajelitową). Pierwszym serologicznym markerem zakażenia HBV jest antygen HBs (HBsAg) pojawiający się we krwi w okresie 1 do 10 tygodni od ekspozycji na zakażenie, jeszcze przed wystąpieniem objawów klinicznych. W ostrym zapaleniu wątroby HBsAg zanika wraz z pojawieniem się w krwi przeciwciał specyficznych dla antygenu: anty-HBs. Przeciwciała anty-HBs wykrywane są w krwi 2-4 tygodni po zaniku HBsAg. Ilościowe oznaczenie przeciwciała anty-HBs wykonuje się w zakażeniu WZW B w celu oceny stadium choroby oraz u osób zdrowych w celu oceny stopnia odporności na WZW B. Poziom ochronny przeciwciał (tj. chroniący przed zakażeniem) wynosi powyżej 100 jednostek. Pomiar poziomu tych przeciwciał powinno się wykonać minimum 2 tygodnie po szczepieniu. Jeśli poziom jest niższy niż ochronny, należy wykonać doszczepienie. Poziom sprawdza się także u osób, które były szczepione dawno temu, u osób przed kolejną dawką przypominającą szczepienia, a także u osób u których planowany jest zabieg chirurgiczny.

Potas jest kationem głównie wewnątrzkomórkowym; bierze udział w znacznej liczbie procesów biochemicznych komórki i jest niezbędny do utrzymania osmotycznego ciśnienia komórkowego. Stężenie potasu w osoczu krwi pozostaje w ścisłym powiązaniu z równowagą kwasowo-zasadową organizmu. Wskazaniem do oznaczeń stężeń potasu (K+) są zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie, stany przebiegające z kwasicą lub zasadowicą, ostra i przewlekła niewydolność nerek, długotrwałe biegunki i wymioty, cukrzyca.

Sód jest najważniejszym kationem płynu pozakomórkowego. Wskazaniem do oznaczeń sodu (Na+) we krwi są: choroby nerek, nadciśnienie, obrzęki, zaburzenia pragnienia, zaburzenia funkcjonowania kory nadnerczy, nadmierna podaż sodu, stany z zaburzeniem równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitowej, duża utrata płynów.

Wynik ocenia sprawność układu krzepnięcia. Przedłużony czas APTT może wskazywać na niedobór pojedynczych czynników krzepnięcia (np. hemofilia), a skrócony – nadkrzepliwość.

Badanie umozliwia monitorowanie przebiegu terapii lekami zmniejszającymi krzepliwość krwi, np. pochodnymi kumaryny, które hamują wytwarzanie czynników krzepnięcia w wątrobie.

Badanie antygenów grupowych i przeciwciał przeciw antygenom krwinkowym jest konieczne przed zabiegiem w celu prawidłowego dobrania krwi podczas ewentualnej transfuzji.

Morfologia to podstawowe i najczęściej zalecane badanie krwi, które możesz wykonać, by sprawdzić ogólny stan swojego zdrowia. Dzięki analizie krwi możliwa jest jakościowa i ilościowa ocena tzw. elementów morfotycznych krwi, czyli krwinek czerwonych (erytrocytów), białych (leukocytów) i płytek krwi (trombocytów).

Wynik badania może być podstawą do rozpoznania m.in.:

  •  infekcji wirusowych lub bakteryjnych,
  •  zaburzeń krzepnięcia krwi,
  • choroby nowotworowej układu krwiotwórczego.