Wyślij zapytanie

Pakiety badań

Morfologia to podstawowe i najczęściej zalecane badanie krwi, które możesz wykonać, by sprawdzić ogólny stan swojego zdrowia. Dzięki analizie krwi możliwa jest jakościowa i ilościowa ocena tzw. elementów morfotycznych krwi, czyli krwinek czerwonych (erytrocytów), białych (leukocytów) i płytek krwi (trombocytów).

Wynik badania może być pomocny w rozpoznaniu:

  • anemii,
  • infekcji wirusowych lub bakteryjnych,
  • zaburzeń krzepnięcia krwi,
  • choroby nowotworowej układu krwiotwórczego,
  • zakażenia pasożytniczego,
  • alergii.

Wynik OB pokazuje szybkość opadania erytrocytów, której zwiększenie wskazuje na rozwijające się w organizmie procesy zapalne o podłożu:

  • infekcyjnym,
  • autoimmunologicznym,
  • nowotworowym.

Żelazo to podstawowy składnik hemoglobiny w erytrocytach. Jego niedobór jest jedną z przyczyn niedokrwistości. Pamiętaj, że zapotrzebowanie organizmu na żelazo zwiększa się w czasie ciąży i laktacji, dlatego w tym czasie należy zwiększyć jego spożycie.

Ferrytyna jest białkiem magazynującym żelazo i utrzymującym je w dostępnej i nieszkodliwej dla organizmu postaci. Przy niedoborze żelaza stężenie ferrytyny spada, natomiast rośnie w stanach zapalnych.

To białko produkowane w wątrobie, odpowiedzialne za transport i regulację poziomu żelaza we krwi. Stężenie transferyny zwiększa się w stanach niedoboru żelaza (ciąża, przewlekłe, podostre krwawienia). Badanie należy przeprowadzać jednocześnie z badaniem stężenia żelaza w surowicy.W stanach zapalnych stężenie transferyny spada.

Jest niezbędna w procesie tworzenia się erytrocytów. Ludzki organizm nie ma zdolności wytwarzania wit. B12, dlatego zaleca się spożywanie pokarmów pochodzenia zwierzęcego lub suplementację. Niedobory wit. B12 mogą pojawiać się u wegetarian, osób starszych czy cierpiących na zaburzenia wchłaniania oraz w wyniku zakażeń bakteryjnych lub pasożytniczych. Niedobór wit. B 12 może być przyczyną tzw. niedokrwistości makrocytowej.

Kwas foliowy wraz z witaminą B12 uczestniczy w tworzeniu i dojrzewaniu czerwonych krwinek.Niedobór kwasu foliowego może być przyczyną tzw. niedokrwistości makrocytowej. Prawidłowe zabezpieczenie organizmu w kwas foliowy jest szczególnie ważne u kobiet w ciąży.

Głównym narządem biosyntezy cholesterolu jest wątroba. Upośledzenie funkcji syntetyzującej hepatocytów jest przyczyną spadku nie tylko biosyntezy cholesterolu, ale również lipprotein HDL i VLDL. Badanie stężenia cholesterolu całkowitego (CHOL) jest badaniem przesiewowym, wykonywanym w celu oceny ryzyka rozwoju miażdżycy i chorób układu sercowo-naczyniowego, takich jak choroba wieńcowa i zawał serca, udar mózgu, miażdżyca tętnic kończyn dolnych itd. Podwyższony poziom cholesterolu (hipercholesterolemia) jest uwarunkowany przez upośledzenie przemian metabolitycznych cholesterolu (niedoczynność tarczycy, cholestaza), upośledzone wydalanie cholesterolu i jego metabolitów do przewodu pokarmowego, nadmierną podaż w pokarmach oraz wzmożoną biosyntezę cholesterolu wrodzoną jak i nabytą na skutek np. cukrzycy, łuszczycy, zespołów nerczycowych, przewlekłej niewydolności nerek, alkoholizmu. Obniżony poziom cholesterolu (hipocholesterolemia) może być spowodowany: niedożywienem, upośledzeniem wchłaniania z przewodu pokarmowego, nadmierną utratą na skutek przetoki żółciowej, niewydolności trzustki, zwiększonym wydalaniem w nadczynności tarczycy.

Ich podwyższony poziom może doprowadzić do chorób układu sercowo-naczyniowego i metabolicznych, takich jak otyłość, choroba wieńcowa, zawał serca, udar mózgu, cukrzyca.

To tzw. dobry cholesterol, który chroni Twój organizm przed chorobami niedokrwiennymi.

Nadmiar tej frakcji, czyli tzw. złego cholesterolu, podnosi ryzyko wystąpienia choroby niedokrwiennej serca i miażdżycy.

Jego poziom jest bezpośrednio związany z pracą nerek, regulacją ciśnienia krwi, równowagą kwasowo-zasadową oraz z funkcjonowaniem kory nadnerczy. Wskazaniem do badania jest też odwodnienie, zwłaszcza u małych dzieci i starszych osób.

Niedobór lub nadmiar potasu prowadzi m.in. do rozregulowania gospodarki wodnej, zaburzeń ciśnienia krwi i pracy nerek. Regularnie kontroluj jego poziom, zwłaszcza jeśli masz zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie, niewydolność nerek, długotrwałe biegunki i wymioty lub cukrzycę.

Razem z jonami sodu i potasu utrzymują równowagę elektrolitową i kwasowo-zasadową. Są obecne we wszystkich płynach organizmu. Objawy niedoboru lub nadmiaru mogą być niezauważone, dlatego zrób badania profilaktyczne.

 

Stężenie mocznika we krwi odzwierciedla stopień wydolności nerek. Wysoki poziom może również wiązać się z dietą wysokobiałkową lub zbyt dużym rozpadem białek. Niski poziom to wynik uszkodzenia wątroby lub niedoboru białek.

Stężenie kreatyniny we krwi pozwala monitorować pracę nerek. Pozwala również oszacować szybkość filtracji kłębuszkowej (wskaźnik GRF), będącą odzwierciedleniem wydolności nerek.

Kontrola poziomu glukozy we krwi jest niezbędna w rozpoznaniu, monitorowaniu i leczeniu cukrzycy. Choroba przez długi czas może przebiegać bezobjawowo i nieleczona prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.

Jeśli należysz do grupy podwyższonego ryzyka (tj. otyłych, z nadciśnieniem, hiperlipidemią, w których rodzinie były przypadki cukrzycy), wykonuj badanie poziomu glukozy przynajmniej raz w roku. Wskazaniem są również nieprawidłowości w badaniach glikemii na czczo lub w testach tolerancji glukozy, przebyta cukrzyca podczas ciąży lub urodzenie dziecka o wadze powyżej 4 kg.

Badanie odzwierciedla średnie stężenie glukozy we krwi w okresie 2–3 miesięcy poprzedzających oznaczenie i jest wskaźnikiem przewlekłej kontroli glikemii.

Wyniki badania mogą być pomocne w zdiagnozowaniu:

  • chorób nerek (np. kłębuszkowego lub śródmiąższowego zapalenie nerek),
  •  chorób dróg moczowych (np. infekcji, kamicy, nowotworów),
  • stopnia powikłań tzw. chorób cywilizacyjnych: cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, otyłości

(w tych przypadkach zaleca się wykonywanie badania raz w roku).

Mikroalbuminuria jest wczesnym wskaźnikiem niewydolności nerek. W badaniu oznacza się niewielką ilość albuminy wydalaną z moczem, co może mieć miejsce na kilka lat przed ujawnieniemn się uszkodzenia nerek. Badanie traktuje się jako przesiewowe u osób z chorobami przewlekłymi jak cukrzyca, u których występuje wysokie ryzyko uszkodzenia nerek.

Zaburzenia poziomu cholesterolu mogą wpłynąć na funkcjonowanie Twojego organizmu. Nadmiarniektórych jego frakcji prowadzi do miażdżycy i chorób układu sercowo-naczyniowego: choroby wieńcowej, zawału serca, udaru mózgu.

Ich podwyższony poziom może doprowadzić do chorób układu sercowo-naczyniowego i metabolicznych, takich jak otyłość, choroba wieńcowa, zawał serca, udar mózgu, cukrzyca.

.

To tzw. dobry cholesterol, który chroni Twój organizm przed chorobami niedokrwiennymi.

Nadmiar tej frakcji, czyli tzw. złego cholesterolu, podnosi ryzyko wystąpienia choroby niedokrwiennej serca i miażdżycy.

Obecność przeciwciał IgG znacząco zmniejsza ryzyko zachorowania na cytomegalię. Zazwyczaj zakażenie przebiega bezobjawowo, ale przeniesienie wirusa z matki na płód w pierwszej połowie ciąży jest niezwykle niebezpieczne, ponieważ wiąże się z możliwością wystąpienia u dziecka wad rozwojowych.

Obecność przeciwciał IgG znacząco zmniejsza ryzyko zachorowania na różyczkę. Różyczka jest łagodną chorobą zakaźną wieku dziecięcego, ale przechodzona podczas ciąży może mieć niekorzystny wpływ na rozwój płodu. Zakażenie we wczesnym okresie ciąży często prowadzi do poronień, natomiast w II lub III trymestrze – do wielu wad wrodzonych.

Obecność przeciwciał IgG znacząco zmniejsza ryzyko zachorowania na toksoplazmozę. W przypadku kobiet w ciąży prawidłowa diagnostyka toksoplazmozy jest szczególnie ważna, gdyż świeża infekcja u ciężarnej wywołuje zapalenie łożyska i przejście tą drogą pasożytów do płodu.

Wirus HCV jest przyczyną wirusowego zapalenia wątroby typu C, przenosi się podczas kontaktu z krwią nosiciela lub zabiegów medycznych, a także np. wykonywanie tatuażu. Choroba często przebiega bezobjawowo.

Wirus HBV jest przyczyną ostrego i przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Obecność przeciwciał anty-HBs świadczy o nabytej odporności przeciwko WZW B po szczepieniu lub po przebytym zakażeniu.

Stężenie białka CRP jest wskaźnikiem świadczącym o toczącym się stanie zapalnym. Znacznie podwyższone występuje w wyniku urazu, w chorobach o podłożu autoimmunologicznym, w infekcjach bakteryjnych, w ciąży może być nieznacznie podwyższone.

Niedobór żelaza jest jedną z podstawowych przyczyn niedokrwistości. Zapotrzebowanie organizmu na żelazo zwiększa się w czasie ciąży i laktacji, dlatego badaj jego poziom regularnie, by Twój lekarz mógł zalecić odpowiednią suplementację.

Stężenie kreatyniny we krwi pozwala ocenić pracę nerek, ich wydolność oraz ryzyko wystąpienia chorób metabolicznych.

Poziom enzymu ALT oznaczany jest w diagnostyce stanów zapalnych wątroby oraz toksycznego uszkodzenia wątroby.

Poziom tego, występującego w wątrobie, mięśniach, nerkach enzymu, wzrasta przy toksycznym uszkodzeniu wątroby, marskości, zapaleniu, żółtaczce mechanicznej i po zawale.

Oznaczenie poziomu glukozy jest podstawowym badaniem w rozpoznaniu i leczeniu cukrzycy. Pamiętaj, że nieleczona cukrzyca ciężarnych zwiększa ryzyko poronienia, może prowadzić do rozwoju wad płodu, a nawet jego śmierci.

Morfologia to badanie szczególnie ważne dla oceny ogólnego stanu zdrowia podczas ciąży. Pozwala na wykrycie niektórych chorób niebezpiecznych dla matki i dziecka, dlatego wykonuj je regularnie.

Wyniki mogą być podstawą do zdiagnozowania chorób nerek czy zakażeń dróg moczowych. W czasie ciąży Twój lekarz zaleci Ci wykonywanie badania raz w miesiącu.

Badanie stężenia estradiolu wykonuje się w celu oszacowania rezerwy jajnikowej, oceny dynamiki dojrzewania pęcherzyków jajnikowych i czynności ciałka żółtego po owulacji.

Morfologia to podstawowe i najczęściej zalecane badanie krwi, sprawdzające ogólny stan zdrowia Twojego dziecka. Wynik badania może być pomocny w rozpoznaniu:

  •  anemii,
  •  infekcji wirusowych lub bakteryjnych,
  • zaburzeń krzepnięcia krwi,
  •  choroby nowotworowej układu krwiotwórczego,
  •  zakażenia pasożytniczego,
  •  alergii.

Badanie moczu jest jednym z najczęściej zalecanych i ważnych badań laboratoryjnych, którego wyniki mogą być pomocne w zdiagnozowaniu:

  •  chorób nerek,
  •  chorób dróg moczowych,
  •  stopnia powikłań m.in. cukrzycy i otyłości.

Glukoza

Kontrola poziomu glukozy we krwi jest niezbędna w rozpoznaniu, monitorowaniu i leczeniu cukrzycy, zarówno typu 1, jak i typu 2, coraz częściej spotykanego również u dzieci z nadwagą i otyłością. Choroba przez długi czas może przebiegać bezobjawowo i nieleczona prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.

Poziom sodu jest związany z pracą nerek, regulacją ciśnienia krwi, równowagą kwasowo-zasadową oraz z funkcjonowaniem kory nadnerczy. Wskazaniem do badania jest też odwodnienie, zwłaszcza niebezpieczne u małych dzieci.

Niedobór lub nadmiar potasu prowadzi m.in. do rozregulowania gospodarki wodnej, zaburzeń ciśnienia krwi i pracy nerek. Regularnie raz na jakiś czas skontroluj jego poziom u swojego dziecka.

Badanie jest wykonywane w diagnostyce chorób wątroby, dróg żółciowych i zespołów hemolitycznych.

Niedobór żelaza, podstawowego składnika hemoglobiny w erytrocytach, jest jedną z przyczyn niedokrwistości.

Podwyższone stężenie białka CRP świadczy o stanie zapalnym w organizmie. Może wystąpić w wyniku urazu, w chorobach o podłożu autoimmunologicznym, w infekcjach bakteryjnych.

Badanie wskazuje na zakażenie paciorkowcami, jedną z najczęstszych przyczyn m.in. zakażeń skóry, anginy, zapalenia płuc. Konsekwencją tych infekcji może być ostra gorączka reumatyczna, ostre zapalenie kłębuszków nerkowych lub zapalenie wsierdzia.

.

Immunoglobuliny (przeciwciała) klasy E są odpowiedzialne za reakcje alergiczne, odgrywają też rolę w zwalczaniu pasożytów. Podwyższone stężenie IgE we krwi może występować m.in. w zakażeniach, chorobach nowotworowych, niedoborach immunologicznych, chorobach skóry i chorobach zapalnych.

Badanie mikroskopowe próbki kału wykonuje się w celu wykrycia obecności pasożytów i jaj pasożytów.

Morfologia to podstawowe i najczęściej zalecane badanie krwi, które możesz wykonać, by sprawdzić ogólny stan swojego zdrowia. Dzięki analizie krwi możliwa jest jakościowa i ilościowa ocena tzw. elementów morfotycznych krwi, czyli krwinek czerwonych (erytrocytów), białych (leukocytów) i płytek krwi (trombocytów). Wynik badania może być pomocny w rozpoznaniu:

  •  anemii,
  •  infekcji wirusowych lub bakteryjnych,
  •  zaburzeń krzepnięcia krwi,
  •  choroby nowotworowej układu krwiotwórczego,
  •  zakażenia pasożytniczego,
  •  alergii.

Wynik OB pokazuje szybkość opadania erytrocytów, której zwiększenie wskazuje na rozwijające się w organizmie procesy zapalne o podłożu:

  •  infekcyjnym,
  •  autoimmunologicznym,
  •  nowotworowym.

Rozmaz krwi to badanie laboratoryjne polegające na mikroskopowej ocenie krwinek czerwonych, białych i płytkowych wraz z określeniem składu procentowego krwinek białych. Wykonując je, otrzymasz pogłębioną diagnostykę chorób związanych m.in. z:

  • niedokrwistością i zaburzeniami rozwojowymi krwinek,
  • zmianami nowotworowymi układu krwiotwórczego.

Poziom hormonu u kobiet zmienia się w zależności od fazy cyklu miesiączkowego. Wpływa na dojrzewanie pęcherzyków jajnikowych, owulację i tworzenia ciałka żółtego oraz pobudza biosyntezę hormonów steroidowych jajnika. U mężczyzn jest odpowiedzialny za nasilenie produkcji testosteronu. Badanie wykonuje się w diagnostyce:

  •  zaburzeń cyklu miesiączkowego,
  •  zaburzeń dojrzewania płciowego,
  •  przyczyn niepłodności

Wydzielanie FSH u kobiet zmienia się w zależności od fazy cyklu miesiączkowego. Hormon pobudza dojrzewanie pęcherzyków jajnikowych i produkcję estrogenów. U mężczyzn m.in. pobudza wytwarzanie plemników oraz zwiększa produkcję białka niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania testosteronu. Oznaczanie poziomu FSH stosowane jest:

  •  w zaburzeniach miesiączkowania,
  •  diagnostyce niepłodności,
  •  przedwczesnej menopauzie,
  •  przy podejrzeniu guza przysadki mózgowej produkującego FSH.

To hormon produkowany przez dojrzewające pęcherzyki jajnikowe. Badanie stężenia estradiolu wykonuje się w celu:

  •  oszacowania rezerwy jajnikowej,
  •  oceny dynamiki dojrzewania pęcherzyków
  •  oceny czynności ciałka żółtego po owulacji.

Jest podstawowym męskim hormonem płciowym produkowanym w jądrach pod wpływem hormonu luteinizującego. W niewielkich ilościach produkują go kora nadnerczy, jajniki i łożysko. Poziom testosteronu jest cechą indywidualną. Na jego spadek mają wpływ choroby, m.in. miażdżyca, cukrzyca, zapalenia jąder, a także nadużywanie używek i stres.

Siarczan stymulujący produkcję testosteronu i estrogenów, pomocny w ocenie funkcji nadnerczy. Wskazaniem do wykonania badania u dziewczynek są objawy przedwczesnego dojrzewania, u kobiet brak miesiączki, niepłodność lub rozwój nadmiernych cech męskich.

Stymuluje wzrost płodu i gruczołu piersiowego. Pełni istotną rolę w neurobiologicznej adaptacji do ciąży i laktacji. Objawy nadmiaru prolaktyny to:

  •  zaburzenia miesiączkowania,
  •  niepłodność,
  •  trądzik i nadmierne owłosienie u kobiet,
  •  impotencja u mężczyzn,
  •  spadek libido,
  •  stany depresyjne i drażliwość.

Cholesterol jest mieszaniną kompleksów białkowo-lipidowych (lipoprotein) niezbędną dlaprawidłowego funkcjonowania organizmu – jest składnikiem błon komórkowych, bierze udział w tworzeniu żółci i pełni kluczową rolę w syntezie hormonów sterydowych, takich jak kortyzol, progesteron, estrogeny, testosteron, jak również witaminy D3. Nadmiar cholesterolu – niektórych jego frakcji – jest istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju miażdżycy i chorób układu sercowo- naczyniowego, takich jak choroba wieńcowa, zawał serca, udar mózgu.

Triglicerydy są podstawowym składnikiem tkanki tłuszczowej i jednym z głównych materiałów energetycznych. Podwyższony poziom triglicerydów podnosi ryzyko chorób układu sercowo- naczyniowego i metabolicznych, takich jak otyłość, choroba wieńcowa, zawał serca, udar mózgu, cukrzyca, zapalenie trzustki.

HDL to frakcja cholesterolu, która jest określana jako tzw. dobry cholesterol, ponieważ chroni przed wystąpieniem choroby niedokrwiennej. Dlatego im wyższy jest jego poziom w Twoim organizmie, tym lepiej.

LDL jest frakcją cholesterolu określaną jako tzw. zły cholesterol. Jego nadmiar odkłada się w komórkach ścian tętniczych, tworząc blaszki miażdżycowe. Badanie ma na celu ocenę ryzyka rozwoju miażdżycy i choroby niedokrwiennej serca.

Badanie ogólne moczu Badanie moczu jest jednym z najczęściej zalecanych i ważnych badań laboratoryjnych, którego wyniki mogą być pomocne w zdiagnozowaniu:

  •  chorób nerek (np. kłębuszkowego lub śródmiąższowego zapalenie nerek),
  •  chorób dróg moczowych (np. infekcji, kamicy, nowotworów),
  •  stopnia powikłań tzw. chorób cywilizacyjnych: cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, otyłości.

Stężenie mocznika we krwi określa stopień wydolności nerek. Wysoki poziom może również wiązać się z dietą wysokobiałkową lub zbyt dużym rozpadem białek. Niski poziom to wynik uszkodzenia wątroby lub niedoboru białek.

Podwyższony poziom kwasu moczowego we krwi i moczu może świadczyć o nieprawidłowej diecie  (za dużo białka, za mało warzyw i owoców) albo o chorobach, takich jak:

  •  dna moczanowa,
  •  niewydolność nerek,
  •  kamica nerkowa
  •  choroby autoimmunologiczne

Stężenie kreatyniny we krwi pozwala monitorować pracę nerek. Pozwala również oszacować szybkość filtracji kłębuszkowej (wskaźnik GRF), będącą odzwierciedleniem wydolności nerek.

Sód jest najważniejszym kationem płynu pozakomórkowego. Jego poziom wpływa na pracę nerek, ciśnienie krwi, równowagę kwasowo-zasadową oraz funkcjonowanie kory nadnerczy. Wskazaniem do badania jest też odwodnienie, zwłaszcza u małych dzieci i starszych osób.

Potas jest kationem głównie wewnątrzkomórkowym. Najważniejszą funkcją potasu jest regulowanie gospodarki wodnej, kontrola ciśnienia krwi i pracy nerek. Regularnie kontroluj jego poziom, zwłaszcza jeśli masz zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie, niewydolność nerek, długotrwałe biegunki i wymioty lub cukrzycę.

Wysoko czułe białko C-reaktywne jest wskaźnikiem bezobjawowo przebiegającego procesu zapalnego. Na podstawie wyniku oceniane jest ryzyko chorób sercowo-naczyniowych i nowotworowych.

W diagnostyce i terapii nowotworów istotną rolę odgrywają markery nowotworowe, których podwyższony poziom jest związany z występowaniem aktywnej postaci choroby:

 

ANTYGEN CA-125 – wykorzystywany głównie jako wskaźnik raka jajnika – podwyższony poziom markera występuje u około 80% chorych kobiet. Może być także pomocny w wykrywaniu innych nowotworów: gruczolakoraka płuca, raka piersi, raka endometrium czy raka trzustki.

 

ANTYGEN CA 15-3 – kontrolowany zarówno w diagnostyce, jak i monitorowaniu leczenia raka piersi, a także przy przerzutach raka piersi, głównie do wątroby lub kości.

 

ANTYGEN CA 19-9 – towarzyszy nowotworom przewodu pokarmowego. Jest uznany za specyficzny marker raka trzustki (podwyższony w 80%), ale jego znacznie podwyższony poziom stwierdza się również w nowotworach złośliwych pęcherzyka żółciowego, raka jelita grubego, wątroby lub żołądka.

 

ANTYGEN CA 72.4 – jest pomocny w diagnozowaniu raka jajnika, choć może być też związany z rakiem żołądka. Oznaczenie w surowicy jest przydatne w diagnozowaniu, prognozowaniu i monitorowaniu leczenia.

 

CEA – antygen karcynoembrionalny. Badany w celu wykrycia obecności nowotworu, monitorowania postępów leczenia i oceny stanu zdrowia po zakończeniu terapii.

 

ANTYGEN CA 50 – towarzyszy nowotworom przełyku.

Podwyższony poziom OB świadczy o obecności stanów zapalnych w organizmie. Towarzyszy takim chorobom jak: reumatyczne zapalenie stawów, chroniczne choroby nerek, choroby autoimmunizacyjne, nowotwory.

Podwyższony poziom OB świadczy o obecności stanów zapalnych w organizmie. Towarzyszy takim chorobom jak: reumatyczne zapalenie stawów, chroniczne choroby nerek, choroby autoimmunizacyjne, nowotwory.

Wysoko czułe białko C-reaktywne jest wskaźnikiem bezobjawowo przebiegającego procesu zapalnego. Na podstawie wyniku oceniane jest ryzyko chorób sercowo-naczyniowych i nowotworowych.

W diagnostyce i terapii nowotworów istotną rolę odgrywają markery nowotworowe, których podwyższony poziom jest związany z występowaniem aktywnej postaci choroby:

 

PSA – wytwarzana jest głównie przez komórki prostat. Badanie poziomu PSA jest wykorzystywane do diagnozowania jej nowotworu. Każdy mężczyzna po 40. roku życia powinien przeprowadzić je, nawet jeśli nie odczuwa najmniejszych dolegliwości. Po 50. roku życia powtarzaj badanie raz w roku.

 

ANTYGEN CA 19-9 – towarzyszy nowotworom przewodu pokarmowego. Jest uznany za specyficzny marker raka trzustki (podwyższony w 80%), ale jego znacznie podwyższony poziom stwierdza się również w nowotworach złośliwych pęcherzyka żółciowego, raka jelita grubego, wątroby lub żołądka.

 

ANTYGEN CA 50 – towarzyszy nowotworom przełyku.

 

ANTYGEN CA 72.4 – podwyższony poziom może być związany z rakiem żołądka. Oznaczenie w surowicy jest przydatne w diagnozowaniu, prognozowaniu i monitorowaniu leczenia.

 

CEA -antygenkarcynoembrionalny.Badany w celu wykrycia obecności nowotworu, monitorowania postępów leczenia i oceny stanu zdrowia po zakończeniu terapii.

Morfologia to podstawowe i najczęściej zalecane badanie krwi, które możesz wykonać, by sprawdzić ogólny stan swojego zdrowia. Dzięki analizie krwi możliwa jest jakościowa i ilościowa ocena tzw. elementów morfotycznych krwi, czyli krwinek czerwonych (erytrocytów), białych (leukocytów) i płytek krwi (trombocytów).

Wynik badania może być podstawą do rozpoznania m.in.:

  •  infekcji wirusowych lub bakteryjnych,
  •  zaburzeń krzepnięcia krwi,
  • choroby nowotworowej układu krwiotwórczego.

Badanie antygenów grupowych i przeciwciał przeciw antygenom krwinkowym jest konieczne przed zabiegiem w celu prawidłowego dobrania krwi podczas ewentualnej transfuzji.

Badanie umozliwia monitorowanie przebiegu terapii lekami zmniejszającymi krzepliwość krwi, np. pochodnymi kumaryny, które hamują wytwarzanie czynników krzepnięcia w wątrobie.

Wynik ocenia sprawność układu krzepnięcia. Przedłużony czas APTT może wskazywać na niedobór pojedynczych czynników krzepnięcia (np. hemofilia), a skrócony – nadkrzepliwość.

Sód jest najważniejszym kationem płynu pozakomórkowego. Wskazaniem do oznaczeń sodu (Na+) we krwi są: choroby nerek, nadciśnienie, obrzęki, zaburzenia pragnienia, zaburzenia funkcjonowania kory nadnerczy, nadmierna podaż sodu, stany z zaburzeniem równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitowej, duża utrata płynów.

Potas jest kationem głównie wewnątrzkomórkowym; bierze udział w znacznej liczbie procesów biochemicznych komórki i jest niezbędny do utrzymania osmotycznego ciśnienia komórkowego. Stężenie potasu w osoczu krwi pozostaje w ścisłym powiązaniu z równowagą kwasowo-zasadową organizmu. Wskazaniem do oznaczeń stężeń potasu (K+) są zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie, stany przebiegające z kwasicą lub zasadowicą, ostra i przewlekła niewydolność nerek, długotrwałe biegunki i wymioty, cukrzyca.

Wirus HBV jest przyczyną ostrego oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. HBV jest DNA-wirusem należącym do rodziny hepadnawirusów. Przenoszony jest przez płyny ustrojowe w wyniku kontaktu seksualnego lub drogą parenteralną (pozajelitową). Pierwszym serologicznym markerem zakażenia HBV jest antygen HBs (HBsAg) pojawiający się we krwi w okresie 1 do 10 tygodni od ekspozycji na zakażenie, jeszcze przed wystąpieniem objawów klinicznych. W ostrym zapaleniu wątroby HBsAg zanika wraz z pojawieniem się w krwi przeciwciał specyficznych dla antygenu: anty-HBs. Przeciwciała anty-HBs wykrywane są w krwi 2-4 tygodni po zaniku HBsAg. Ilościowe oznaczenie przeciwciała anty-HBs wykonuje się w zakażeniu WZW B w celu oceny stadium choroby oraz u osób zdrowych w celu oceny stopnia odporności na WZW B. Poziom ochronny przeciwciał (tj. chroniący przed zakażeniem) wynosi powyżej 100 jednostek. Pomiar poziomu tych przeciwciał powinno się wykonać minimum 2 tygodnie po szczepieniu. Jeśli poziom jest niższy niż ochronny, należy wykonać doszczepienie. Poziom sprawdza się także u osób, które były szczepione dawno temu, u osób przed kolejną dawką przypominającą szczepienia, a także u osób u których planowany jest zabieg chirurgiczny.

Oznaczanie przeciwciał anty-HCV jest podstawowym testem przesiewowym w diagnostyce zakażeń HCV. Wirus HCV jest przyczyną wirusowego zapalenia wątroby typu C (WZW C). HCV jest wirusem RNA należącym do rodziny falviwirusów (Flaviviridae). HCV przenosi się podczas kontaktu krwi własnej z krwią nosiciela. Potencjalnie zakaźny jest każdy materiał zawierający krew. Wirus przenosi się w czasie zabiegów medycznych: pobierania i transfuzji krwi, zabiegów operacyjnych i innych, a także przez zabiegi niemedyczne, takie jak wykonywanie tatuażu, wstrzykiwanie narkotyku niesterylną igłą lub strzykawką itd. Ryzyko zakażenia przez kontakty seksualne istnieje, chociaż jest niskie. Przeciwciała anty-HCV pojawiają się średnio 8-10 tygodni po zakażeniu. Po okresie ostrej infekcji, który u większości osób jest bezobjawowy, w 75-85% przypadków dochodzi do rozwoju przewlekłego zakażenia HCV. Oznaczenie przeciwciał ma charakter jakościowy, a dodatni wynik świadczy o kontakcie z wirusem HCV. Wykrycie wyłącznie anty-HCV nie może być podstawą rozpoznania zakażenia, zwłaszcza gdy dane kliniczne są mało przekonujące, ponieważ ich obecność może być świadectwem przebytego zakażenia. Najważniejszym testem wykrywającym zakażenie HCV jest stwierdzenie obecności materiału genetycznego wirusa C – RNA. RNA HCV może być wykryty w ciągu 1-2 tygodni po ostrym zakażeniu, czyli kilka tygodni przez pojawieniem się nieprawidłowych wartości enzymu aminotransferazy alaninowej (AlAT) oraz przed pojawieniem się przeciwciał anty-HCV.

Infekcje wywołują stany zapalne układu moczowo-płciowego zarówno kobiet, jak i mężczyzn, i bardzo często przebiegają bezobjawowo. Nieleczone mogą u mężczyzn prowadzić do zapalenia prostaty lub nerek, a u kobiet do zapalenia jajników, jajowodów i szyjki macicy. Podczas ciąży istnieje ryzyko poronienia. Drobnoustroje mogą zaatakować płód, hamując rozwój dziecka i mniejszą masę ciała. Do zakażenia dziecka  może dojść również podczas porodu.

Zakażenie zwykle przebiega bezobjawowo, powodując nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej. U kobiet są dodatkowo odpowiedzialne za stany zapalne narządów miednicy mniejszej, prowadząc do zapalenia błony śluzowej macicy, przydatków (jajników, jajowodów) i zapalenia otrzewnej. Te groźne powikłania mogą być przyczyną bezpłodności, przedwczesnego porodu, poronień bądź ciąży pozamacicznej. U kobiet ciężarnych istnieje ryzyko przeniesienia infekcji na płód.

To patogen powodujący rzeżączkę. U kobiet  może powodować zapalenie kanału szyjki macicy i cewki moczowej. Objawami są upławy i bolesne oddawanie moczu. Częstym powikłaniem jest zapalenie jajowodów i jajników mogące prowadzić do bezpłodności. U mężczyzn może powodować wycieki gęstej wydzieliny z cewki moczowej, pieczenie czy ból przy oddawaniu moczu.  Nieleczone zakażenie może prowadzić do zapalenie najądrzy lub zapalenie gruczołu krokowego, a w powikłaniach – bezpłodność.

Zakażenie bakterią  aż w 80% przypadków przebiega bezobjawowo. Nieleczone prowadzi do groźnych powikłań, m.in.: zrostów między jajowodami, jajnikami, częściowej bądź całkowitej niedrożności przewodów najądrza i nasieniowodów, niepłodności, poronienia czy ciąży pozamacicznej.

U kobiet zakażenie może obejmować pochwę, szyjkę macicy, przymacicza, endometrium czy jajowody, powodując zapalenia narządów miednicy mniejszej. U mężczyzn wywołuje m.in. zapalenia cewki moczowej. Przebieg infekcji zwykle bywa bezobjawowy, jednak może powodować ból i pieczenia cewki moczowej, dolegliwości przy oddawaniu moczu, częstomoczu, uczucie „parcia na pęcherz”. U mężczyzn infekcja objawia się wyciekiem z cewki moczowej, podrażnieniem prącia. Konsekwencją zakażeń bywa bezpłodność, jednak infekcja jest łatwa do wyleczenia.

To pierwotniak wywołujący rzęsistkowicę. Infekcja przenoszona jest podczas kontaktów płciowych, używania tych samych urządzeń sanitarnych, a także na basenach z podgrzewaną, zbyt słabo chlorowaną wodą. W przewlekłych stanach zapalnych rzęsistek występuje w pochwie i cewce moczowej u kobiet oraz w cewce moczowej, gruczole krokowym i pęcherzykach nasiennych u mężczyzn. Przewlekła nieleczona rzęsistkowica może powodować niepłodność i być przyczyną powikłań ciążowych.

Zazwyczaj infekcja przebiega bezobjawowo, wywołując stan zapalny układu moczowo-płciowego. Nasienie mężczyzn zarażonych bakterią jest mniej ruchliwe i zawiera większą liczbę nieprawidłowych plemników. Nieleczone zakażenie może prowadzić do zapalenia prostaty lub nerek, a u kobiet do zapalenia jajników, jajowodów i szyjki macicy, poronienia. Podczas ciąży drobnoustroje mogą zaatakować płód, hamując rozwój dziecka i przyrost jego masy ciała. Do zakażenia dziecka  może dojść również podczas porodu.

Podstawowe, najczęściej zalecane badanie krwi, dzięki któremu sprawdzisz ogólny stan swojego zdrowia. Wynik, będący jakościową i ilościową oceną krwinek czerwonych, białych i płytek krwi, może być pomocny w rozpoznaniu m.in.:

  •  stanów zapalnych stawów,
  •  anemii, infekcji
  •  nowotworu układu krwiotwórczego,
  •  alergii.

Wynik OB pokazuje szybkość opadania erytrocytów, której zwiększenie wskazuje na rozwijające się w organizmie procesy zapalne o podłożu:

  •  infekcyjnym,
  •  autoimmunologicznym,
  •  nowotworowym.

Podwyższony poziom kwasu moczowego we krwi i moczu może świadczyć nieprawidłowej diecie (za dużo białka, za mało warzyw i owoców) albo o chorobach, takich jak.:

  •  dna moczanowa,
  •  niewydolność nerek,
  •  choroby autoimmunologiczne.

Służy do diagnostyki m.in.:

  •  stanów zapalnych o różnym podłożu ,
  •  chorób nowotworowych,
  • chorób nerek,
  • chorób wątroby.

Stężenie białka CRP jest bardzo czułym wskaźnikiem świadczącym o stanie zapalnym. Znacznie podwyższone występuje w wyniku urazu, w chorobach o podłożu autoimmunologicznym, w infekcjach bakteryjnych.

ASO / odczyn antystreptolizynowy Badanie wskazujące na zakażenie paciorkowcami, jedną z najczęstszych przyczyn m.in. ostrego zapalenia gardła, zakażeń skóry, anginy, zapalenia płuc. Konsekwencją tych infekcji może być ostra gorączka reumatyczna, ostre zapalenie kłębuszków nerkowych lub zapalenie wsierdzia.

Badanie pomagające zdiagnozować reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) i inne choroby autoimmunologiczne. Występuje w 70-90% przypadków RZS. Wynik ujemny nie wyklucza RZS ani innych chorób o podłożu autoimmunologicznym.

Szybki test badający obecność czynnika reumatoidalnego (RF) we krwi. Pozytywny wynik może wskazywać na reumatoidalne zapalenie stawów (RZS).

Jest białkiem produkowanym w wątrobie, uczestniczącym w końcowej fazie procesu krzepnięciakrwi i wytworzenia skrzepu. Podwyższonym wartościom fibrynogenu towarzyszy zwiększone ryzyko zakrzepicy.

Określenie stężenia D-dimerów pozwala na wykluczenie z dużym prawdopodobieństwem żylnej choroby zatorowo-zakrzepowej i zakrzepicy żył głębokich. Wzrost stężenia D-dimerów występuje m.in.:

  •  w zespołach zakrzepowo-zatorowych (ostry zespół wieńcowy, niewydolność serca, udar,
  • migotanie przedsionków, rozwarstwienie aorty),
  •  po zabiegach operacyjnych,
  •  w przebiegu stanów zapalnych,
  •  w nowotworach,
  •  w chorobach wątroby, nerek.

Jego poziom jest bezpośrednio związany z pracą nerek, regulacją ciśnienia krwi, równowagą kwasowo-zasadową oraz z funkcjonowaniem kory nadnerczy. Wskazaniem do badania jest też odwodnienie, zwłaszcza u małych dzieci i starszych osób.

Niedobór lub nadmiar potasu prowadzi m.in. do rozregulowania gospodarki wodnej, ciśnienia krwi i pracy nerek. Regularnie kontroluj jego poziom, zwłaszcza jeśli masz zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie, niewydolność nerek, długotrwałe biegunki i wymioty lub cukrzycę.

Zaburzenia poziomu cholesterolu mogą wpłynąć na funkcjonowanie Twojego organizmu. Nadmiar niektórych jego frakcji prowadzi do miażdżycy i chorób układu sercowo-naczyniowego: choroby wieńcowej, zawału serca, udaru mózgu.

Ich podwyższony poziom może doprowadzić do chorób układu sercowo-naczyniowego i metabolicznych, takich jak otyłość, choroba wieńcowa, zawał serca, udar mózgu, cukrzyca.

To tzw. dobry cholesterol, który chroni Twój organizm przed chorobami niedokrwiennymi.

Nadmiar tej frakcji, czyli tzw. złego cholesterolu, podnosi ryzyko wystąpienia choroby niedokrwiennej serca i miażdżycy.

Wykonaj to badanie, jeśli stosujesz leki obniżające poziom cholesterolu, ponieważ mogą one powodować uszkodzenia mięśni szkieletowych. Podwyższony poziom CK świadczyć może o:

  •  uszkodzeniu tkanek, szczególnie mięśni, np. w wyniku kontuzji,
  •  chorobie mięśnia sercowego, zawale serca,
  •  chorobie ośrodkowego układu nerwowego (epilepsja),
  •  niedoczynności tarczycy,
  •  chorobach mięśni.

Badanie poziomu homocysteiny zaleca się osobom obciążonym genetycznie ryzykiem zawału serca, udaru mózgu oraz obciążonym genetycznie ryzykiem choroby wieńcowej.

Badanie w kierunku przeciwciał przeciwko peroksydazie tarczycowej (aTPO, anty- TPO) stosowane jest w diagnostyce autoimmunologicznego zapalenia tarczycy typu Hashimoto oraz choroby Gravesa Basedova.

Przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie wykrywa się w trakcie różnych chorób tarczycy, np. w zaburzeniach spowodowanych niedoborem jodu, a także w przypadku chorób zapalnych tarczycy.

Badania hormonów tarczycy są ważnym elementem diagnozowania jej chorób. fT3 (wolna frakcja trijodotyroniny) oraz fT4 (wolna frakcja tyroksyny) – to główne hormony wytwarzane w tarczycy. Zwiększają one przemianę materii oraz mają wpływ na funkcjonowanie całego organizmu, w tym układu nerwowego i układu krążenia. Pamiętaj, że zarówno niedoczynność, jak i nadczynność tarczycy prowadzić mogą do wielu poważnych problemów zdrowotnych.

Hormon tyreotropowy TSH reguluje wchłanianie jodu przez tarczycę i stymuluje ją do produkcji trijodotyroniny i tyroksyny. Badanie stężenia TSH to podstawowe badanie oceniające stan czynności gruczołu tarczycy:

  • obniżone stężenie może świadczyć o nadczynności,
  • podwyższone – o niedoczynności tarczycy.

Wynik opadania erytrocytów pozwala wcześnie zdiagnozować rozwijające się w Twoim organizmie procesy zapalne o podłożu infekcyjnym, autoimmunologicznym czy nowotworowym.

Wynik pokazuje sprawność układu krzepnięcia: jest przedłużony w przewlekłych chorobach miąższu wątroby i niedoborach witaminy K, a skrócony w stanach nadkrzepliwości lub zakrzepicy.

Badanie wykonywane jest w diagnostyce chorób wątroby, dróg żółciowych i zespołów hemolitycznych.

Poziom występującego w wątrobie, mięśniach i nerkach enzymu wzrasta przy toksycznym uszkodzeniu wątroby, marskości, zapaleniu, żółtaczce mechanicznej i po zawale.

Poziom enzymu ALT oznaczany jest w diagnostyce stanów zapalnych wątroby, głównie związanych z zakażeniem wirusem HBV i HCV oraz z toksycznym działaniem leków lub alkoholu.

Wzrost stężenia enzymu ALP występuje w okresie dojrzewania, niedrożności przewodów żółciowych, toksycznym zapaleniu wątroby, w chorobach kości.

Zwiększenie aktywności GGTP występuje w chorobach wątroby, dróg żółciowych, trzustki, nowotworach i przerzutach do wątroby, a także po alkoholu.

Wynik umożliwia dokładne określenie ilości poszczególnych frakcji białek w surowicy krwi..

To badanie na obecność wirusa HBV, który jest przyczyną wirusowego zapalenia wątroby typu B, mogącego prowadzić do marskości lub choroby nowotworowej wątroby.

Wirus HCV jest przyczyną wirusowego zapalenia wątroby typu C. Po okresie ostrej infekcji, u większości osób bezobjawowej, w 75-85% przypadków dochodzi do rozwoju przewlekłego zakażenia, które może prowadzić do marskości lub choroby nowotworowej wątroby.

Morfologia to podstawowe badanie krwi, które sprawdzi ogólny stan Twojego zdrowia, poziom krwinek czerwonych, białych i płytek krwi. Wyniki mogą wskazać m.in. na:

  •  infekcje
  •  zaburzenia krzepnięcia krwi,
  •  choroby nowotworowe układu krwiotwórczego.